De spiegel glimlacht alleen terug als jij dat doet
- Sidney Swart

- 1 okt 2025
- 2 minuten om te lezen
Hoe vaak kijk jij in de spiegel? Soms snel, gedachteloos, even voor je weggaat. Soms langer, met meer aandacht. Maar zelden staan we erbij stil dat die spiegel eigenlijk een veel diepere metafoor draagt. Want een spiegel is niet meer dan een weerspiegeling: hij geeft terug wat jij erin brengt. Je kunt er van alles tegen zeggen, maar hij zal nooit uit zichzelf veranderen. De spiegel glimlacht alleen terug… als jij dat doet.
Dat lijkt misschien een simpele gedachte, maar er zit een enorme waarheid in. Want de wereld om je heen functioneert net zo. Uiteindelijk is de wereld niets anders dan een reflectie van jouw innerlijke staat. Loop jij met boosheid, zwaarte of geslotenheid rond, dan zul je diezelfde energie terugvinden in de gezichten en reacties om je heen. Maar loop je met een open hart, met lichtheid en een glimlach, dan zie je datzelfde terugkeren. Niet altijd direct, maar het principe werkt altijd.
En daarin ligt ook een verantwoordelijkheid. Je kunt wachten tot de spiegel je eerst toelacht, maar dat zal nooit gebeuren. Je kunt hopen dat de wereld om je heen eerst verandert, maar dat gaat niet vanzelf. De enige plek waar het begint, is bij jou. Jij moet de innerlijke alchemie aangaan fysiek, mentaal, emotioneel en spiritueel. Alleen door zelf te veranderen, verandert wat je terugziet.
Dat betekent niet dat je je schaduw moet wegduwen. Integendeel: juist door je schaduw onder ogen te komen en te omarmen, zie je dat daar een verborgen kracht in zit. Pas dan kun je echt vrij in de spiegel kijken, zonder oordeel.
Een concreet voorbeeld? Stel dat je je fysieke spiegelbeeld wilt veranderen. Dan helpt het niet om te mopperen op wat je ziet. Je zult zelf aan de slag moeten: kleine stapjes zetten, beweging, voeding, keuzes maken. Maar begin niet met het grote eindresultaat. Begin simpel. Begin eens met een glimlach naar jezelf. Dat lijkt misschien klein, maar het zet iets in beweging. Want op het moment dat jij lacht, lacht de spiegel terug.
En dat is de essentie: de buitenwereld volgt altijd de binnenwereld. Dus wacht niet op de lach van een ander, maar wees zelf degene die glimlacht. Dat is het begin van transformatie.
Wouter Huizer





Opmerkingen